Interpersoonlijke Neurobiologie

Geplaatst op
’s Nachts gaan de remmen los!

Creatieve invallen krijg ik meestal ’s avonds laat in bed – je kunt de klok erop gelijkzetten. Mijn lijf is dan echter vaak te moe om er direct iets mee te doen. Ik draai me weer om in het vaste voornemen de ingeving vooral niet te vergeten en er de volgende dag mee aan de slag te gaan. Maar de volgende ochtend breek ik mij steevast het hoofd over de vraag wat dat briljante idee ook al weer was – niet alleen dromen vervliegen.

Getagged in: Verticale Integratie
0

Geplaatst op
Aandachttrekkerij

Gerard wordt gek van alle aandacht in de media voor de dood van zijn vriend. Als een dierbare op een dusdanig sensationele manier sterft dat het alle krantenkolommen haalt, verplaatst het persoonlijke rouwproces zich naar het publieke domein. Maar Gerard wil met rust gelaten worden door de buitenwereld en verlangt slechts naar intieme verbondenheid met de andere nabestaanden, met wie hij de liefde voor de overledene deelt en daarmee het verdriet over zijn verlies.

0

Geplaatst op
Bevroren hart-zeer

Alhoewel ouders hun best doen om zo goed mogelijk af te stemmen op de emotionele behoeftes van hun kinderen, is 100% onvoorwaardelijke liefde, 24/7, natuurlijk onmogelijk. Het zal dan ook niet verwonderen dat iedereen zich wel enkele jeugdervaringen herinnert waarop zijn of haar ouders niet emotioneel adequaat reageerden. Allemaal kennen we daarom nog wel wat "oud zeer", een residu van emotionele pijn. Gelukkig komen daar op volwassen leeftijd voldoende positieve liefdevolle ervaringen bij die dit weer prima compenseren.

0

Geplaatst op
En toen viel de toekomst in duigen

Soms gebeurt er iets in je leven dat alles op z’n kop zet. Alles wat vanzelfsprekend, bekend en vertrouwd was, valt plotsklaps weg. Je beste vriend wordt beschuldigd van moord op zijn vrouw, je vriendin gaat blij op vakantie maar komt nooit meer terug, je kind krijgt kanker. Je bestaan, omringt door dierbaren, was betekenisvol, maar deze ervaringen slaan de grond onder je voeten vandaan.

0

Geplaatst op
Heb jij je hersens wel in de koffer gestopt?

Verbaasd keek mijn partner mij aan, toen hij mij deze vraag stelde. En kennelijk twijfelde hij ook niet al te zeer aan het antwoord. Tijdens zijn vakanties vindt hij het heerlijk dat hij 'eindelijk eens de tijd' heeft om zijn cognitieve en intellectuele vermogens te prikkelen. "Tja, boeiend die Tractatus van Wittgenstein", maar tijdens mijn vakantie geef ik mijn brein ook 'eindelijk eens vrij': "...uh, en wist je dat ze in het hotel ook een sauna hebben?" De normaal gesproken prima aansluiting lijkt zo tijdens onze gezamenlijke vakantie even ver te zoeken. Terwijl mijn informatieverwerkingssnelheid een tandje lager draait, draait die van hem een tandje hoger. Als bij twee pingpongers, een traag en een vlug, zal geen enkele bal op tafel blijven. 

0