Interpersoonlijke Neurobiologie

Abonneer op deze lijst via RSS Bekijken berichten getagged Temporele Integratie

Geplaatst op
Matroesjka’s (2): Rosalien kan Bart niet ‘ontpoppen’

Bart staat met de teddybeer uit zijn kindertijd in de hand en schraapt zijn keel. Zijn vrouw Rosalien ziet hoe zijn ogen vochtig worden. Het overlijden van Barts vader heeft de keiharde realiteit binnengebracht in hun tot dan toe zo zorgeloze gezinsleventje. Nu haar beide schoonouders zijn overleden, realiseert Rosalien zich steeds meer dat zij straks ‘aan de beurt is’: ook haar ouders hebben immers niet het eeuwige leven. Hoewel er in velen van ons de kinderlijke wens leeft dat onze ouders er altijd voor ons zullen zijn, beseffen we terdege dat hun leven eindig is. Dit groeiende besef roept bij Rosalien een diepe existentiële angst wakker: straks ben ik alleen.

0

Geplaatst op
En toen viel de toekomst in duigen

Soms gebeurt er iets in je leven dat alles op z’n kop zet. Alles wat vanzelfsprekend, bekend en vertrouwd was, valt plotsklaps weg. Je beste vriend wordt beschuldigd van moord op zijn vrouw, je vriendin gaat blij op vakantie maar komt nooit meer terug, je kind krijgt kanker. Je bestaan, omringt door dierbaren, was betekenisvol, maar deze ervaringen slaan de grond onder je voeten vandaan.

0

Geplaatst op
Hoeveel tijd heb ik nog?

Vandaag liep ik eens weer langs mijn boekenkast en ik moet bekennen dat er nogal wat boeken in staan die ik niet heb gelezen. ‘Nog niet aan toegekomen’, zeg je dan. Tijd te kort.

Eens maakte ik een berekening: uit hoeveel bladzijden bestaat een gemiddeld boek?; hoeveel bladzijden lees ik gemiddeld per uur?; hoeveel uren besteed ik gemiddeld per dag aan lezen? Dit sloot ik af met de minst plezierige vraag om over na te denken; hoeveel dagen zou ik, gemiddeld gezien, nog te leven hebben? Dit alles met als doel om een antwoord te berekenen op de vraag: hoeveel boeken kan ik in mijn leven nog lezen?

Getagged in: Temporele Integratie
0