Interpersoonlijke Neurobiologie

Abonneer op deze lijst via RSS Bekijken berichten getagged Narratieve Integratie

Geplaatst op
Adoptie en de taal der liefde

Ze kozen uit praktische overwegingen voor een hond uit het asiel. Van alle lieve, zielige en naar nieuwe baasjes verlangende honden, was bouvier Boris de uitverkorene. Later bleek hoe toepasselijk zijn naam gekozen was: de reu ontpopte zich als een vals stuk geboefte. Thuis was hij een aaibare en aanhankelijke hond, waarmee je heerlijk kon knuffelen. Op straat was hij echter agressief en viel hij zonder enige aanleiding mensen aan. Wat triggerde die thuis zo brave viervoeter? Wat was er vroeger met hem gebeurd? Waardoor sprong zijn brein zo abrupt in de vecht-vluchtmodus? Boris kan het ons niet vertellen en dus tasten we in het duister.

0

Geplaatst op
Matroesjka’s (2): Rosalien kan Bart niet ‘ontpoppen’

Bart staat met de teddybeer uit zijn kindertijd in de hand en schraapt zijn keel. Zijn vrouw Rosalien ziet hoe zijn ogen vochtig worden. Het overlijden van Barts vader heeft de keiharde realiteit binnengebracht in hun tot dan toe zo zorgeloze gezinsleventje. Nu haar beide schoonouders zijn overleden, realiseert Rosalien zich steeds meer dat zij straks ‘aan de beurt is’: ook haar ouders hebben immers niet het eeuwige leven. Hoewel er in velen van ons de kinderlijke wens leeft dat onze ouders er altijd voor ons zullen zijn, beseffen we terdege dat hun leven eindig is. Dit groeiende besef roept bij Rosalien een diepe existentiële angst wakker: straks ben ik alleen.

0

Geplaatst op
Matroesjka’s (1): Bart herkent zijn moeder in Rosalien

Bart staat met zijn oude teddybeer in zijn hand in de lege kamer. Zijn keel knijpt zich samen als het verdriet naar boven komt. Zijn vader is onlangs overleden. Oude herinneringen herleven als hij samen met zijn vrouw Rosalien het ouderlijk huis leeghaalt.
Zijn beer was in moeilijke momenten altijd een bron van troost geweest; zijn steun en toeverlaat als zijn moeder weer eens niet thuis gaf omdat ze het veel te druk had met zichzelf en haar emoties. Bart groeide op als een jongen die al vroeg had geleerd zijn eigen emotionele boontjes te doppen.

0

Geplaatst op
En toen viel de toekomst in duigen

Soms gebeurt er iets in je leven dat alles op z’n kop zet. Alles wat vanzelfsprekend, bekend en vertrouwd was, valt plotsklaps weg. Je beste vriend wordt beschuldigd van moord op zijn vrouw, je vriendin gaat blij op vakantie maar komt nooit meer terug, je kind krijgt kanker. Je bestaan, omringt door dierbaren, was betekenisvol, maar deze ervaringen slaan de grond onder je voeten vandaan.

0

Geplaatst op
Ik mis haar nog elke dag

Drie maanden geleden overleed haar moeder. Ze is verbaasd hoeveel moeite het haar kost dit verlies te verwerken: “ik mis haar nog elke dag”. Ook al is ze inmiddels zelf grootmoeder, haar eigen moeder speelde in haar dagelijkse leven nog een belangrijke rol. Zodra er een nieuwtje was, belden ze elkaar. Eens per week dronken ze samen koffie of deelden ze de maaltijd. Moeder zat in bijna elke zin van haar verhaal.

Getagged in: Narratieve Integratie
0