Interpersoonlijke Neurobiologie

’s Nachts gaan de remmen los!

op

Creatieve invallen krijg ik meestal ’s avonds laat in bed – je kunt de klok erop gelijkzetten. Mijn lijf is dan echter vaak te moe om er direct iets mee te doen. Ik draai me weer om in het vaste voornemen de ingeving vooral niet te vergeten en er de volgende dag mee aan de slag te gaan. Maar de volgende ochtend breek ik mij steevast het hoofd over de vraag wat dat briljante idee ook al weer was – niet alleen dromen vervliegen.

Ook op klaarlichte dag kom je wel eens op een goed idee – de nacht heeft macht, maar geen monopolie op creativiteit. Zo kwam ik op de lumineuze gedachte om een bandrecorder naast het bed te zetten om mijn nachtelijke ingevingen direct in te kunnen spreken zonder zelfs maar het licht aan te knippen – geen geheugen meer nodig. Tenminste: dat dacht ik. Maar de volgende ochtend sprak de bandrecorder wartaal; aan het onsamenhangende gebrabbel was geen touw vast te knopen. Mijn stem leek van een door een herseninfarct getroffen persoon, wiens taalcentrum was beschadigd. Mijn taalcentrum had door vermoeidheid dienst geweigerd.

Hoe komt het toch dat goede ideeën en creatieve ingevingen zo vaak in de nacht opborrelen en dat kunstenaars juist dan in een flow komen? Dat bij schrijvers de woorden als vanzelf uit hun pen vloeien en kunstschilders hun creatieve expressie ongehinderd en ongefilterd op het canvas botvieren? Is de stille duisternis onze muze? Wellicht, voor sommigen. Maar de hoofdzaak ligt – zoals zo vaak –in het brein: op dit soort nachtelijke momenten heeft de frontale kwab zijn inhiberende ofwel remmende taak neergelegd; de prefrontale cortex is na een dag hard werken simpelweg te moe.

Die remmende functie voorkomt dat we sociaal onwenselijk gedrag vertonen en impulsief zeggen en doen wat er in ons opkomt. Deze ‘zelfcensuur’ is in die zin een pilaar onder onze beschaving. Aan de andere kant kunnen verlies aan zelfcontrole en het ongeremd uiten van een creatieve aandrang fraaie kunst opleveren, die door de samenleving wél wordt gewaardeerd.
Bij schrijven, toneelspelen, schilderen of welke kunstzinnige activiteit dan ook, kan het dus nuttig zijn je impulsen de vrije loop te laten, niet gehinderd door zelfcensuur. Hier is het tijdelijk onderbreken van de verticale integratie juist functioneel en productief. De remmen kunnen dus los! Maar alleen op de creatieve racebaan en niet op de geordende openbare weg.

0
Getagged in: Verticale Integratie
  • Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft

Laat uw reactie achter

Gast zondag, 23 januari 2022

test

testtesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttesttest